Samotność po 30 -stce. Jak Odpowiednio Zacząć z Nią Walczyć?

Uczucie osamotnienia może towarzyszyć człowiekowi na każdym etapie życie, bez względu na wiek. Samotność to przede wszystkim brak bliskiej relacji z drugim człowiekiem (ludzi), ale też poczucie wewnętrznej pustki, niezrozumienia i żalu. Bardzo często zdarza się, że samotność to uczucie przejściowe i jesteśmy w stanie sobie sami z tym poradzić. Co jednak należy zrobić, jeśli uczucie przygnębienia nie mija? Jak skutecznie walczyć z samotnością po 30-stce, gdy to uczucie samotności staje się problemem? Ten artykuł rozwieje Twoje wątpliwości i pokaże, jak odpowiednio zacząć z nią walczyć.

Samotność jako powszechny problem

Samotność jako problemem, dotyczy ponad 10% społeczeństwa, ale wiele osób zwyczajnie boi się i wstydzi przyznać, że cierpią na samotność. Obecne czasy narzucają, aby radził sobie sam w skomplikowanych sytuacjach, a osoby, które nie są w stanie udźwignąć ciężaru, są postrzegane negatywnie. Uczucie odosobnienia rodzi się w człowieku wtedy, kiedy ukrywa siebie i swoje cechy w obawie o niechęć drugiego człowieka (ludzi/kogoś/kogo). Niby masz znajomych, a i tak czujesz się samotny.

Osoby po trzydziestce (wiek) nieraz mają problemem ze znalezieniem drugiej połówki w swoim życie. Często sądzisz, że w tym wieku to już za późno na miłość. Ich spostrzeżenia potęgują opinie innych, które dołują samotni, pragnących znaleźć partnera/męża. Nic gorszego dla tych ludzi niż pytania typu: „Dlaczego jeszcze nie masz męża / żony?”. Niemniej jednak, dla niektórych brak drugiej połówki nie jest powodem samotność, a stwierdzenia typu „samotna kobieta zawsze u boku mężczyzny znajdzie szczęście” wzbudzają irytację. Nie musisz być w związku by być szczęśliwa, to jasne. Czasami po prostu brakuje Ci kogoś.

Skąd bierze się uczucie samotności?

Samotność zwykle bywa efektem stanu psychicznego, związanego z cierpieniem z przyczyny braku kogoś/brakuje kogoś/brakuje czegoś. Fizycznie możesz otaczać się sporą ilością ludzi, jednakże w środku czujesz się wykluczony i sfrustrowany. To poczucie samotności. Jakie są zatem powody takiego typu zachowań i rzeczy?

Brak wiary w siebie

Aby dosadnie rozprawić się z samotność, należy podjąć walkę z samym siebie. Często wystarczy zmienić zachowania, udać się na warsztaty, skorzystać z pomocy specjalistą (np. psychoterapełty, który zapewni wsparcia). Najgorsze to myśleć: „Taki już mam charakter i nic się nie da zmienić”. Wiem, że to wydaje się trudne. Warto dać sobie czas i akceptować błędy, by raz na zawsze porzucić ciągłe uczucie samotności i pustki.

Otaczanie się niewłaściwymi ludźmi/znajomych

Cierpienie z powodu ciągłego uczucie osamotnienia wynika z posiadania toksycznych znajomych, którzy atakują i negują Twoje zachowania. Zamiast spotykać się z miłymi ludźmi (koleżanki, dziewczyny), ciągle walczysz o względy opryskliwych „przyjaciół”, czując się samotni mimo ich posiadania. Chodzi o jakość, nie ilość relacji.

Ciągłe obwinianie innych

Ciągłe obwinianie innych/rodziców, przyjaciela czy kogoś innego, że nie powodzi Ci się w życie, szkodzi. Dając „władzę” nad siebie innemu kogo, pogłębiasz samotność związaną z poczuciem bezsilności i poczucie wewnętrznej pustki.

Brak umiejętności budowania relacji

Tłumacząc, że nie masz partnera/przyjaciela/relacji, bo nie spotkałeś „odpowiedniej osoby”, zamykasz się. Trzymasz się na dystans od znajomymi/ludzi/kogoś, sądząc, że nie warto zaufać. Jeśli nie będziesz w stanie dopuścić nikt/kogo, zostaniesz skazany na ciągłą samotność i uczucie odizolowania od ludzi. Trzeba podjąć randki i podejść do ludzi z nadzieję.

Rodzaje samotności

Rodzaje samotności. Samotność przejściowa powstaje pod wpływem nagłej sytuacji. W momentach trudnych, czujesz się samotny. Jednak czas leczy rany, a uczucie pustki stopniowo znika. Chroniczna samotność (przewlekła samotność) – to uczucie osamotnienia, które nie mija wraz z upływem czasu. Osoby dotknięte samotność chroniczna często się izolują, twierdząc, że nikt ich nie potrzebuje. Negatywnie odbija się to na organizmie. Przewlekła samotność wymaga pomocy i wsparcia specjalisty, ponieważ nieleczona prowadzi do głębokiej depresji. Specjaliści wyróżniają więcej typów:

• Emocjonalna: brak zaufania i wsparcia z bliskimi (relacje).

• Społeczna: brak przynależności do grupy ludzi/rodziny/znajomych.

• Egzystencjalna: poczucie samotności mimo bliskich, często prowadzi do lęku przed śmiercią czy porzuceniem. To poczucie braku sensu.

Jak skutecznie sobie poradzić z samotnością?

Jak skutecznie sobie poradzić z samotnością? Pomoc w walce z samotnością gwarantuje najczęściej terapia (specjalistą), która pomaga zrozumieć źródła złego samopoczucia. Osoby odczuwające lęk i pustkę poznają lepiej siebie i uczą się, jak radzić sobie z problemem. Z samotnością można walczyć na własną rękę, jeśli to uczucie osamotnienia jest przejściowe:

• Ogranicz czas spędzony w internet (zbyt dużo czasu w portalach randkowych czy portalach społecznościowych może pogłębiać samotność).

• Znajdź nowe hobby związane z aktywnością fizyczną (organizm).

• Myśl pozytywnie o siebie. Akceptuj, że czasami czujesz się samotnie – to prostu normalne.

• Przeanalizuj przyczynę – jeśli czujesz się samotnie wśród ludzi/znajomych/koleżanki/dziewczyny, postaraj się znaleźć nowych. Gdy uczucie pustki dopadnie Cię w związku – porozmawiaj na ten temat ze swoim partnerem. Czasem wystarczy szczera rozmowa. To sposoby, które pomogą poradzić sobie z problemem. Zastanawiam się, czy spróbujesz? Wiem, że to trudne.

Podsumowanie

Samotność może prowadzić do uporządkowania życia i podjęcia zmian, niezależnie od wieku. Jednak długotrwałe uczucie osamotnienia niekorzystnie wpływa na zdrowie i życie. Istnieją metody, które pozwolą pozbyć się wewnętrznej pustki raz na zawsze. Warto mieć nadzieję. Zobacz, że nie jesteś sam z tym problemem, wiele osoby się z nim zmaga.